Toprak, çocuk, doğa'¦ Çöp

Çocukların toprakla buluşmasına ne engel oluyor? Yoğun ve stresli yaşam, anne-babaların yorgun olması, hayatı kolaylaştıran teknolojik aletlerin üretilmesi, bir yandan hayatımızı kolaylaştırırken, diğer yandan bizi hem doğadan hem birbirimizden uzaklaştırıyor. Toprak her mevsim güzeldir. Birçok zaman hava kötü diye dışarı çıkmayız, çocuklarımızı hasta olur diye dışarı çıkartmayız. Oysa kötü hava yoktur, kötü seçilmiş kıyafet vardır. Hava koşullarına göre giyindiğinizde hava size bir şey yapmaz.

Benim çocukluğum tarlada geçti, toprakla iç içeydim, çok şanslıydım. Tarlada tütün toplardık çocukken. Sabah erken kalkar giderdik. Tütün toplayanlar bilir. Tütünü toplarken elleriniz katran olur. Hatta giydiğiniz kıyafetler bile katranın etkisiyle yapışkan bir hal alır. O katranlı ellerle yemek yersiniz, yediğiniz en tatlı yemektir çünkü emek verip yorulmuşsunuzdur ve dinlenme zamanı geldiğinde yediğiniz yemek size ödül gibi gelir. Şu an ki çocukların çoğu düşündüğümde sadece gördüğü zaman bile iğrenme duygusu hissedebilir, çünkü bilmez toprağı, bilmez emek vermeği, bilmez toprağın ne kadar kıymetli olduğunu.

Ben oğlumun toprağı bilmesini çok istiyorum. Bu yüzden kışınbile her gün dışarıda, doğada, toprakta zaman geçirmesi için gayret ediyorum. Toprakta yürüyüp enerjisini atmasını, oynamasını, keşfetmesini, farkındalığının geliştiğini görmek çok büyük bir mutluluk kaynağı oluyor benim için. Bazen yağmur yağıyor ve biz toprağın ve çam ağaçların kokusunu doya doya içimize çekiyoruz. Yakın çevremizden tepkileri paylaşmak istiyorum. Hava çok soğuk, üşüyecek, hasta olacak. Sonra genellikle Suni Gölet yanında olan ağaçlık alana gidiyoruz, orası oğlum için orman. Bol bol ağaç, toprak, hayvanlar var (köpekler, karıncalar, köstebekler, kuşlar). Şu ana kadar her şey çok güzel, doğa ile iç içeyiz, güzel şeyleri öğrenirken bir yandan da kötü şeyleri de görüyoruz. Atılan ÇÖPLER. Oysa hiç yakışmıyor o çöpler güzel ormanımıza. Bazen şöyle düşünüyorum: Çöpü görme, GÖRMEZDEN GEL, doğanın tadına varmaya, güzel şeyleri görmeye devam et. Fakat böyle düşünmek onların oradaki varlığını değiştirmiyor ki. Onlar ordalar ve her gün çoğalıyorlar. Sonra ne mi yapıyorum? Gerekli yerleri arayıp konu hakkında bilgilendiriyorum. Gereken yapılıyor. Ormanımız temizleniyor. Ama çöpleri atan kişilerin zihniyeti temizlenmedi ki. Yine çöp atmaya devam ediyorlar. Sanırım bu yüzden tüm topluma doğa sevgisi, doğa nasıl kullanılır, nasıl temiz tutulur diye eğitimler verilmesi gerekiyor! Neden mi?Çünkü sadece doğadan uzaklaşma gerçekleşmemiş, doğa unutulmuş ve çöplük zannediliyor!

Geleceğimiz için, doğamız için bilinçli, merhametli çocuklar yetiştirelim. Çünkü doğanın çocuklara ihtiyacı var.