Cüneyt Özdemir

Normale dönüyoruz gibi...

Cüneyt Özdemir

İkinci aşamaya geçildikten sonra bir - iki kez ben de dışarıya çıktım. Birisi köpeğim Paşa'ya et aldığım kasaba uğramak içindi. Kasaba vardığımda yaklaşık 10 kişi dışarıda sırada bekliyordu çünkü içeriye girişler sadece 2 kişi ile sınırlıydı. Belli bir metrekare baz alınıyor olsa gerek. Benim gibi siparişi hazır olan müşteriler için ayrı bir bölüm vardı ve siparişi oradan aldım ve işimi çabucak halletme şansım oldu.

İnsanların yüzlerinin yarısı maske sebebiyle görünmüyor olsa da gözlerinden korku ya da garip bir şeyler hissettiklerini anlayabiliyorsunuz. Aynı zamanda da eskisi gibi dışarıya çıkabilmenin mutluluğu ve heyecanını da fark ediyorsunuz. Sohbetler yine eskisi gibi sıcak fakat beden dilini tam yansıtamıyor olmak insana biraz farklılık katıyor açıkçası. Çünkü temas bir sohbet için en etkileyici unsurlardan birisidir. Bir süre daha böyle idare edeceğiz, yapacak bir şey yok tabii.

Akşam üstleri bahçemi kontrol etmek için en az üç ya da dört saat dışarıda oluyorum. Evimin önündeki yoldan geçen insanları izliyorum bazen. Hepsi yürüyüş için dışarıdalar. Uzun zamandır böylesine sıklıkta geçen insan görmedim desem yalan olmaz herhalde. Oturduğum muhitteki insanların çoğunu tanırım, çoğu da beni ve Paşa'yı tanır. Farklı farklı insanlar durup çitlerin diğer tarafından köpeğim ile ilgileniyorlar ve benimle sohbet ediyorlar. Önceden de insanlar geçerdi tabi ki ama bu kadar sık değildi ve sohbet etmez sadece selamlaşırdık. İnsanlar iki aydır aynı evde ve aynı yüzlerle birlikte kalınca sanırım yeni yüzler gördüğünde sohbet etmek için muhakkak bir bahane buluyorlar bugünlerde.

Sizin de çevrenizi gözlemlemenizi tavsiye ederim. Bakın etrafınızdaki insanlara, değişimi muhakkak göreceksiniz. İlk başta garip geliyor ama benim hoşuma gitti. Selam vermek, sohbet etmek ve bir şeyler paylaşmak güzeldir, kimseye zararı olmaz. Normali de bu bence, insan insana uzak olmamalı. Doğa bunu emrediyor, birlikten güç doğar. Birbirimize sarılmalıyız kalben ve fikirsel olarak. Böylelikle yavaş yavaş da olsa normalleşeceğiz. Mevsimler gibi, denizler gibi, tüm evren gibi.

Ne dersiniz, normale dönüyoruz gibi...

Yazarın Diğer Yazıları