Kolay yolu seçen insanların, hayatları zordur

İki çocuklu, çalışan bir kadın ve köy işleri. Annem takdir alamadığım için çok üzülmüştü. Sanki takdir alamayan kendisiydi, benimle yeterince ilgilenmediği için kendini suçlamıştı. İkinci sınıfta iki tane okula gidiyordum, gündüzleri köy okulu, akşamları annem işten geldikten sonra '˜anne okulu.' Sürekli bana yazı yazdırıyor, beğenmeyince tekrar etmemi istiyordu. Bu saatlerce sürüyordu. Acımasızca gibi gelebilir ama değildi aslında, şimdi anlıyorum. O zamanlar kolaya kaçarak '˜anne uykum geldi' diyordum ama annem yazmaya devam etmemi söylüyordu. Sonra tabii takdirle sınıfı tamamladım, güzel bir el yazısına sahip oldum ve anladım ki zor olan daha güzeldir.

Hayatımız boyunca seçimler yapmak zorunda kalırız. Bazen yönlendirmeler olabilir bu seçimlerde ama genel itibariyle kararı kendimizin aldığını düşünürüz. Bir yandan kolay, rahat olan, öte yandan zor olan, çok çalışmamız gereken veya büyük bir değişikliğe maruz kalmamız gereken bir seçim vardır. Kolay yol ile hayatımızı kolaylaştırdığımızı düşünürüz ve bunu farklı mazeretler üreterek destekleriz. '˜Zamanım yok', '˜param yok', '˜beni destekleyen yok', '˜yardım edenim yok', '˜doğru zaman değil' gibi bir sürü sebep üretebiliriz. Bu şekilde gerçeği kendimizden gizlediğimizi zannederiz. Bir gerçeklik yaratıyoruz işimize geldiği gibi ve kendimizi güvende sanıyoruz. Gerçekte ise her seçtiğimiz kolay yolda kendimizi bir kafes içerisine alıyoruz ve onun içinde sıkışmaya başlıyoruz. Baş etmemiz gereken şeyler biriktikçe birikiyor ve biz onların bir anda buharlaşmasını diliyoruz. Böylelikle mücadele etmeyi hiçbir zaman öğrenemiyoruz. Kolayı seçmek aslında hayatımızı daha da zorlaştırıyor. Mutlu olmayı istiyorsak zorluklarla yüzleşmeliyiz, kendi ellerimizle inşa ettiğimiz kafesi yıkmalıyız. Ürkütücü veya zor gelebilir, fakat asıl ürkütücü ve zor olan monoton bir şekilde tekrarlanan rutine kendini teslim etmektir.

Daha zor seçimler yaptığımızda kendimizi geliştiriyoruz, öğreniyoruz, mücadele etmeyi, başarmayı. Başkasına veya ürettiğimiz sebeplere değil kendimize güvenmeye başladığımızda tüm ürettiğimiz sebepler ortadan kaybolur ve daha mutlu, özgür oluruz.