Hırs

Bir başkasının başarısını gördüklerinde bu başarıyı hırslı olmasına bağlayabilirler. Fakat bir de şunu söyleriz her şeyin fazlası iyi değildir. Aşırısı olmayan hırs var mıdır? Hırs başladığı anda sanki devamı gelir. Hatta günümüzde hayata normal bir şekilde başlayan çocuklar hırslı ebeveynler sayesinde hırslı çocuklar haline gelmektedirler.

Bir bebek tamamen saf ve hırssız doğar, fakat çevrenin etkisiyle hırslı bir insana dönüşebilir. Hırs sonradan öğrenilen bir şeydir. Hırs gerekli midir? Mümkün olduğunca çok şey elde etmek için gerekli, elinde olan şeyleri kaybetmemek için gereksizdir. Hırslı insan sadece kendine değil, çevresine de zarar vermektedir. Bir ebeveyn çocuğunun başarılı, iyi bir işe ve iyi bir gelire sahip olması için onun hırslı olmasını ister. Fakat bu hırsla istediği noktaya gelen çocuk birçok değeri kazanamaz veya değerlerini kaybeder. Çoğu zaman bazı ebeveynlerden şunu duyarız 'zeki ama hırslı değil'. Aslında bu doğru bir tespit olabilir. Zeki insanlar hırslı olmaz. Hırslı insan aklını kullanmaz. Başka duygularla hareket eder. Bu yüzden anı yaşayamaz. Tek hedefi amacına ulaşmaktır. Bunun uğruna önüne geçen her şeyi, her engeli, her insanı yakıp yıkar ve hedefine ulaşır. Hedefe odaklıdır. Ne yaşadığı değil sonuçtur önemli olan. Peki ne yapmalı? Hırstan vazgeçmek yerine hırsı gözlemleyin ve hırslı olmanın ne kadar yıkıcı olduğunu görmeye çalışın, bunu fark etmeye çalışın. Bunu fark ettiğinizde hırs duygusunun yüklü olduğu enerji serbest kalacaktır ve hırstan özgürleşmiş olacaksınız.