Herkesin Karantinası Kendine

Yani şu içinden geçtiğimiz hayat deneyiminde en güzel temenni bu olabilir ancak.
Bir meslektaşımızın Kovid-19 testinin pozitif çıkması üzerine, karantinaya girdim.
Her ne kadar meslektaşım beni ekiplere bildirse de anladığım kadarıyla aynı ortamda bulunduğumuz süre zarfında maskemi sadece yemek yerken çıkardığım için ekipler tarafından 'temaslı' sayılmıyorum.
Test yapmaları içinse birden fazla şiddetli belirti göstermem gerekiyor.
Ben yine de kendimi pozitif çıkan bir 'temaslı' gibi kabul ettim ve izolasyonumu başlattım.
Sanıyorum yapabileceğim en doğru hareket buydu.
Meslektaşımla test yaptırmadan yaklaşık 4- 5 gün önce yine beraberdik.
Uzun süren bir davayı birlikte takip etmiş, aynı odada haber yazmıştık, o zaman pek belirti yoktu.
Dolayısıyla Kovid olabileceği ne onun ne de bizim aklımıza gelmişti.
Sonuç olarak; test yaptırdığı gün sadece birkaç belirtisi şiddetlenmiş, aynı evde yaşayan ve kronik rahatsızlığı olan annesi için endişelenerek emin olmak için test yaptırmaya gitmişti.
O gün de sadece ufak bir soğuk algınlığı atlatıyor gibi görünüyordu.
Yani sevgili okur demek istediğim şu; 'çember daraldı'.
Geçen hafta da konuşmuştuk hatırlarsınız 'Başa döndük' demiştik.
Ama bu sefer baştakinden daha ciddi bir durumdayız.
Birçok kişi ilk günleri hafif belirtilerle geçiriyor.
O süre zarfında da farkında olmadan etrafındakilere hastalığı bulaştırabiliyor.
 Sanırım yapabileceğimiz en doğru hareket hepimizin 'pozitif'miş gibi davranması.
Yani üzgünüm ama o maskeler bir süre daha çıkmayacak.
Evet, kapalı ortamda uzun süre bulunacaksak ve yanımızdaki kişiyle aramızda mesafe olsa bile.
El temizliği ve elzem ihtiyaçlar haricinde dışarı çıkmamak (kalabalıklara karışmamak) yine uygulamamız gereken önlemler arasında.
Dönüp dolaşıp aynı yere daha da şiddetlenerek gelmek kelimenin tam anlamıyla 'çok sinir bozucu.'
Ancak elimizdeki en etkili ve en hızlı yöntem bu şimdilik.
Herkes kendi karantinasını ilan edecek.  
Bu arada eve kapanmanın özellikle yalnız yaşayanlar için çok daha zorlu geçtiğini belirtmek isterim.
Mart ayından Haziran ayına kadar süren kapanmada ailecek birlikteydik, şimdi ben 86 yaşındaki anneannemi de riske atmamak için bizimkilerden uzak duruyorum.
Uzun süredir evde tek başıma kalıyordum ama fırsat buldukça bizimkileri maskeli de olsa ziyaret ediyordum.
Ancak 'temaslı' olma ihtimali sonrası ziyaretlerimi sonlandırdım, şimdi evde tam anlamıyla yapayalnızım.
Evde tek başına kalmak benim hoşuma gitmeyen bir durum değil ama 'birlik ve beraberliğe en çok ihtiyaç duyduğumuz şu günlerde' bu süreci tek başına geçirmek insana koyuyor.
Bazen kendime yemek hazırlamak bile gelmiyor içimden.
Fiziksel olarak belirti göstermediğim için süreci kolay atlatsam da psikolojik olarak zorlandığımı itiraf etmeliyim.
Yani tamam ölüp bitmedim, her gün oturup kafamda hastalık belirtisi ve bilumum felaket senaryoları kurmuyorum ama yine de endişeleniyorum.
Hatta belirti göstermeden ve test yaptırmadan bir temas şüphesi üzerine eve kapandığım için kendimi suçlu dahi hissediyorum.
Ancak bu durumda vicdanen bunu yapmak zorundaydım.
O yüzden belki tekrarlayacağım ama imkanı olan herkesi kendi karantinasını ilan etmeye çağırıyorum sevgili okur. Kendimiz için değil sevdiklerimiz için.
***
Biz, GÜNDEM olarak mümkün olduğunca evden çalışıyoruz ama dışarıda hayat aktığı sürece haber takibi için dışarı çıkmak gerekiyor.
Türkiye Yerel Basın Birliği (TYBB) Edirne Şube Başkanı Erdoğan Demir ağabeyimiz, salgın tedbirleri kapsamında kamu kurumları, sivil toplum kuruluşları ve siyasi partilere bir çağrıda bulunmuş ve basın toplantısı düzenleyecekleri zaman gazetecileri çağırıp bir yere toplamak yerine mümkün olduğunca basın açıklamalarını sanal platformlardan gerçekleştirmelerini istemiş.
Kolayca yapılabilecek bir şey, bu öneriye ben de katılıyorum ve destekliyorum.
Çünkü sahada çalışan her arkadaşımız risk altında ve biz hiçbir arkadaşımızı en azından bu şekilde kolayca alınabilecek önlemler yüzünden kaybetmek istemiyoruz.
Madem hepimiz aynı gemideyiz ve olağanüstü zamanlardan geçiyoruz, birbirimizi önemseyelim ve birbirimize destek olalım.