Bize dair
Cüneyt Özdemir
Baktım, bir kitabevi için güzelleme yazmam o kitapçının karnını doyurmuyordu. Sosyal medyada annemin fotoğrafını paylaşıp üstüne şairane şeyler yazmam da gidip onu ziyaret etmemden daha değerli değildi. Kitabın yanında fotoğrafını çektiğim kahveyi belki de bir pastanenin mutfağında çalışan ve beni özlediğini söyleyen arkadaşımın yanında içmeliydim? Ama annemin yanına giden kısmım onunla mutlaka dalaşırken, gitmeyip şiir yazan kısmım onu daha çok seviyordu. Nasıl anlatsam? Aşk gibiydi; kavuşamayınca kocaman oluyordu. Bilirsiniz, çocuklarınızı uyurken daha çok sevesiniz gelir, akşamüstü eve gelmesini beklersiniz eşinizin?' yazmışım. Yazıp tamamladım mı başka bir sayfada bilmiyorum, hiç hatırlamıyorum. O yüzden kendi cümlelerim gibi itici gelmedi, bir başkası yazmış gibi sağaltıcı geldi aksine. Size de olur mu bilmiyorum. Başkasının yaptığı lezzetli bir yemek kendi yaptığımdan daha iyi gelir. Sanki herkes benden daha iyi temizlik yapar(bu kesin). Meslektaşlarımı kendimden daha disiplinli bulurum. Yürüyüş yolundaki herkes daha iyi yürür, pazardaki en hazırlıksız kadın (elimde liste, cebimde bozukluk olmaz), yolculuktaki en dökük yolcu (bu da kesin), ortamdaki en az ilginç kişi benmişim gibi hissederim. Bak şimdi yazdığım bu paragraf da bana itici ve basit geliyor ve şu an derdimi tam anlatamamaktan korkmaya başladım(Muhtemelen birazdan kendi kendime konuyu dağıtıp, deliliğe vurucam). Allahtan sonuna kadar gidiyorum bazen. Siliyor, tekrar yazıyor, tekrar siliyorum. Kendi samimiyetime inandığım zamanlarda başarıyorum da. Yukarıdaki satırları içtenlikle yazmışım, o yüzden bir nihayete ermeli diye düşündüm. Anneme güzelleme yazan yanım onu ziyarete gidip kavga eden yanımdan daha iyi hissettiriyor. Zaten bir eylemi sadece bir başkasını memnun etmek için yapmak bile hissin samimiyetini sakatlayıp, içtenlikten uzak bir görev haline dönüştürebiliyor. Seviyorsan, git konuş bence diyorlar ya, bazen içine içine konuşmak gerekir derim. Artık için şişer, dolarsın, işte akmak, çağlamak istediğin o an vakti gelmiştir. Anneni özlersin, öyle özlersin ki bu özlem yüzüne bakmadan, sesini duymadan geçmeyecektir, bilirsin. Hah, işte öyle kendiliğinden coşup çağlayan duygun olduğu sürece o görüşme, yazdığın şiir kadar güzel bir görüşme olabilir. O yüzden kayınvalidemle seyrek görüşüyorum ) Hayır, yani kavuşamadıkça aramızdaki aşk derinleşmese de tek taraflı olarak söyleyebilirim ki az pürüzlü bir ilişkimiz var. İçimden geçerse hemen ararım. Muhtemelen beni andığı için bana malum oluyor. Sık sık anar zaten sağolsun Ama sizi yukarda konuyu kendim dağıtabilirim diye uyardım di mi. O yüzden ne yapıyoruz, kınamıyoruz. Haftaya kadar okuyamayınca belki aramızdaki aşk derinleşir, ne dersiniz? Akıp coştuğunuz bir hafta diliyorum'¦
