BİLMEK HAKKIMIZ DEĞİL Mİ?

15 Temmuz darbe girişiminden sonra başlayan FETÖ davaları nedeniyle okuduğum iddianame, ifade mahkeme tutanakları için ayırdığım zaman kadar ders kitabı okuma zamanı bulabilseydim şimdi belki doçent belki de profesördüm.

O kadar çoktular ki!

Ama bizim mesleğimiz de bir anlamda ders çalışmayı gerektiriyor.

Bir davanın haberini eksiksiz yapabilmeniz için bazen bütün iddianameyi, bütün tutanakları okumanız gerekebiliyor.

Bugünlerde Edirne Belediyesi'ndeki müfettiş raporlarını okuyorum.

Onlar da 10 sayfa, 20 sayfa, 30 sayfa.

İddianameleri, müfettiş raporlarını roman okur gibi okuyamıyorsunuz.

Uzmanlık alanınız olmadığı için bazı yerlerini dönüp birkaç kez okuyorsunuz.

Olmadı o konulardan anlayan bir dostunuza soruyorsunuz 'Burada ne demek istenmiş?' diye.

Bir-iki gün geçiyor yeni bir rapor ortaya çıkıyor.

Çoğu benzer konuda olduğu için aynı rapor olup olmadığını ancak verilen rapor numarasından anlayabiliyorsun.

Bir raporu bitiriyorsunuz, yenisi çıkıyor.

Raporlardan görüldüğü kadarıyla durum pek iç açıcı değil.

Neyse ki, rapor içerikleri bugünkü yazımızın konusu değil, onlar daha sonra.

***

Yukarıdaki girişten sonra şimdi ele aldığım bu ana konu hakkında aslında hiçbir şey yazmayacaktım.

Çünkü biz konuyu 19 Eylül 2018 tarihli gazetemizde haber olarak sürmanşetten vermişiz.

Ancak bu davada aslında taraf olmayan bir bilirkişisanat tarihçisi profesör (ki polemiği uzatmamak için adını vermeyeceğim) yaptığımız haberi beğenmemiş, sürekli arayıp 'Siz nasıl haber yapıyorsunuz? Davacıyı '˜ağa' yapmışsınız) filan diyor.

'˜Ağa' dediği birazdan aşağıda detaylarını vereceğim davada davacı pozisyonundaki kişi Tekirdağ Müzesi eski müdürü Mehmet Akif Işın.

Çünkü Işın'la eski bir husumetleri var.

'Biz gazeteciyiz, haber yapıyoruz, bizi aranızdaki husumete karıştırmayın' diyorum ama anlatmak ne mümkün.

Tanıyanlar bilir; sabırlıyımdır ama en sonunda dayanamayıp daha konuşma bitmeden telefonu kapattım.

Konu şu; Tekirdağ'ın Muratlı ilçesine bağlı Çevrimkaya Mahallesi'ndeki tarihi bir kalıntı yakınlarında bir taş ocağı açılmak isteniyor.

Şirket bakıyor ki, taş ocağı açacağı yerde taaa 1970'li yıllarda tescili yapılmış bir tarihi kalıntı var.

Burası bir kale kalıntısı olarak biliniyor, köylüler de orasını hep 'kale' olarak biliyor ve adlandırıyor.

Şirket, tescilin kaldırılmasını istiyor.

Edirne Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu inceleme yapıyor, 'olmaz burası tescilli tarihi bir kalıntı' diyor ve bu isteği reddediyor.

Yukarıda adını anmak istemediğim sanat tarihçisi 'burada kale de kalıntı da yoktur' diye bir rapor veriyor.

Şirket bu raporu alıp Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kuruluna başvurup tescilin kaldırılmasını istiyor.

Kurul da sanat tarihçisinin verdiği raporu dayanak alarak tescili kaldırıyor.

Al sana sorunsuz, engelsiz taş ocağı arazisi.

Ancak Mehmet Akif Işın bunu Tekirdağ İdare Mahkemesi'ne taşıyor.

Mahkemenin atadığı bilirkişi 'burada bir kale yok ama bulgu ve buluntulara bakarak burada arkeolojik bir yerleşim yeri var ve korunmalıdır' diyor.

Bu Tekirdağ İdare Mahkemesi'nin 2017/1293 Esas ve 2018/1115 Karar sayılı kararına şöyle yansıyor:

'Bilirkişi raporu ile dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler, tarafların birlikte değerlendirilmesinden, uyuşmazlık konusu alanda açılan karot çukurunun batı yan duvarı / kesitinde yapılan yüzeysel aramada toprağın içinden bir adet kiremit kırığı, bir adet küp parçası ve bir adet çanak çömlek parçası bulunması ve bu buluntuların Ortaçağa tarihlenmesinin bu yerin antik yerleşim yeri olduğunu göstermekte olduğu, Helenistik döneme tarihlenen kahverengi Megarakaselerinden herhangi bir kırık parçaya rastlanmadığı, yüzeyde görünür bir yapı kalıntısı olmadığından, taşınmaz kültür varlıklarının gruplandırılması ile ilgili bir durumdan söz edilemeyeceği, söz konusu alanın bir kale yapısı niteliğinde olmadığı, uyuşmazlık konusu alanda her ne kadar bir kale yapısı olmasa da keşif günü müşahede edilen bulgu ve buluntular söz konusu alanda korunması gereken bir arkeolojik yerleşim varlığını işaret ettiği görülmektedir.

Bu durumda, dava konusu işlemin, Tekirdağ İli, Muratlı İlçesi, Çevrimkaya Mahallesi 118 ada, 38 ve 41 parselde yer alan 1. Derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli Çevrimkaya Kalesinin kale özelliği taşımaması karşısında kale olarak tescilinin kaldırılmasına ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak dava konusu alanda her ne kadar kale yapısı olmasa da müşahede edilen bulgu ve buluntular söz konusu alanda korunması gereken bir arkeolojik yerleşme yerini işaret ettiğinden arkeolojik sit alanının kaldırılmasına ilişkin kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.'

Ve böylece taş ocağının önü bu aşamada kapanıyor.

Kızgınlık ve hezeyan bundan mı bilmiyorum.

Ama benim Trakya Üniversitesi'ne bu olayla ilgili bir sorum olacak.

Bu olayda bilirkişi olarak görev alan sanat tarihçisi üniversite tarafından mı görevlendirilmiştir?

Eğer görevlendirilmişse; arkeologlar dururken bir sanat tarihçisi böyle bir iş için neden görevlendirilir?

Ama lütfen sayın üniversite yönetimi;

Her zamanki gibi kulağınızın üzerine yatmayın, cevap verin.

Biz de bilelim kamuoyu da'¦

Hakkımız değil mi bu kadarı?