Ambulansa Kapalı Şehir Olur mu?
ALİ CAN ZERAY
Dün bir haber düştü önüme.
Okudum, durdum. Bir daha okudum. Çünkü bazı haberler vardır; sadece okunmaz, insanın içine oturur.
Bir ambulans…
Zamana karşı yarışıyor.
İçinde sağlık ekipleri var. Bir hayat için mücadele ediyorlar.
Ama karşılarında bir engel: Kapatılmış bariyerler.
Ve o bariyerlerin başında olması gereken kimse yok.
Sonrası daha ağır…
Sağlık ekipleri hastayı sedyeyle taşımak zorunda kalıyor.
Şimdi burada duralım.
Bu, sıradan bir aksaklık mı?
Yoksa bu şehrin nasıl yönetildiğinin en net fotoğrafı mı?
Açık konuşalım: Bu tablo, doğrudan Edirne Belediyesi’nin sahadaki zafiyetidir.
Evet, biliyoruz…
O cadde trafiğe kapalı alan.
Trafiğe kapatmak kolay.
Asıl mesele, acil durumları yönetebilmek.
Çünkü şehir dediğiniz şey sadece normal zamanlar için kurulmaz.
Acil anlar için de plan yapılır.
Bir caddeyi araç trafiğine kapatabilirsiniz.
Ama ambulansa, itfaiyeye, sağlık ekiplerine de mi kapatacaksınız?
Ekipler burada zamanla yarışıyor…
Demek ki yarın bir yangın çıksa, aynı tabloyu yine göreceğiz.
İtfaiye gelecek…
Bariyer kapalı.
Zabıta yok.
Yolu açacak kimse yok.
Kural var ama istisna yok.
Plan var ama kriz yönetimi yok.
Benim asıl takıldığım yer şu:
Zabıta ekiplerini kim denetliyor?
Zabıta ekiplerinin de tek yaptığı şey vatandaşa ceza kesmek.
Sadece bunun için var zabıta…
Başka hizmetini görmedik.
Caddelerde ekipler var, evet.
Ama kritik anda ortada yoklar.
Şunu da özellikle söyleyeyim; herkesi aynı kefeye koymam. İşini hakkıyla yapan, namusuyla çalışan zabıtalar var. Onları tenzih ederim. Ama mesele birkaç iyi örnek değil.
Mesele sistem.
Eğer sistem doğru kurulmuş olsaydı, o bariyerin başında biri olurdu.
Ya da en azından bir ambulans geldiğinde saniyeler içinde müdahale edilirdi.
Ama olmadı.
Bariyer var ama sorumlu yok.
Kural var ama akıl yok.
Ekip var ama müdahale yok.
Ve bütün bunların tek bir adresi var:
Edirne Belediyesi
Çünkü denetim dediğiniz şey sadece “kapat” demek değildir.
“Gerektiğinde aç” diyebilmektir.
Dün o sedyeyi omuzlayan sağlık çalışanları aslında bir gerçeği hepimizin yüzüne çarptı:
Bu şehirde sistem işlemiyor.
Trafiğe kapatılan bir cadde, hayata da mı kapatılıyor?
