Kansere Karşı Umudun Ve Dayanışmanın Sesi Oldular

Edirne'de 6 yıl önce meme kanseriyle mücadele eden ve hastalığı geride bırakan Sevgi Eryavaş'ın kurduğu 'Sevgili Günebakanlar' ritim grubu, 80 kadını aynı çatı altında buluşturuyor. Aralarında kanseri yenen ve tedavisi devam eden kadınların da bulunduğu grup, darbuka eşliğinde hem günlük hayatın stresinden uzaklaşıyor hem de birbirlerine moral veriyor.

TAKİP ET Google News ile Takip Et

Edirne’de kanserle mücadelesini müziğe ve dayanışmaya dönüştüren Sevgi Eryavaş, kurduğu ritim grubuyla onlarca kadının hayatına dokunuyor. Meme kanserini atlattıktan sonra yaşadığı deneyimleri başka kadınlarla paylaşmak isteyen Eryavaş’ın öncülüğünde oluşturulan “Sevgili Günebakanlar”, bugün 80 üyesiyle çalışmalarını sürdürüyor.

Haftada bir gün bir araya gelen kadınlar, darbuka çalarak hem eğlenceli vakit geçiriyor hem de yaşadıkları zorlukları birbirleriyle paylaşma fırsatı buluyor. Grupta kanseri yenmiş 10 kadın bulunurken, tedavi süreci devam eden 4 kadın da ritim çalışmalarına katılarak arkadaşlarından destek alıyor.

KANSERLE MÜCADELESİNİ DAYANIŞMAYA DÖNÜŞTÜRDÜ

Altı yıl önce meme kanseri tanısı alan Sevgi Eryavaş, tedavi sürecinde yaşadığı zorlukların ardından hayatında yeni bir sayfa açtı. Müziğin kendisine sağladığı moralden yola çıkan Eryavaş, benzer süreçlerden geçen kadınların bir arada olabileceği bir ortam oluşturmak amacıyla ritim grubunu kurdu.

Kısa sürede büyüyen grup, yalnızca kanser hastalarının değil, müziğe ilgi duyan farklı yaş ve mesleklerden kadınların da buluşma noktası haline geldi.

Her perşembe düzenlenen çalışmalarda kadınlar darbukalarıyla ritim tutarken günlük hayatın yoğunluğundan uzaklaşıyor. Kimi tedavi döneminde yaşadıklarını anlatıyor, kimi arkadaşlarının hikayelerinden güç alıyor. Ortaya çıkan dostluk ortamı, kadınların sosyal hayata daha güçlü şekilde katılmasına katkı sağlıyor.

KEMOTERAPİ SONRASI BİLE GRUPTAN UZAK KALMADI

Ritim grubunun üyelerinden Fatma Çengel, bir arkadaşının tavsiyesi üzerine başladığı müzik çalışmalarının kendisi için önemli bir moral kaynağı olduğunu söyledi.

Kanser tedavisi gördüğü dönemde de etkinliklere katılmaya devam ettiğini anlatan Çengel, Sevgi Eryavaş ve grup arkadaşlarının desteği sayesinde zorlu günleri daha kolay geçirdiğini belirtti.

Çengel, “İyi ki başlamışım. Sevgi hocam sayesinde her programa katıldık, birlikte etkinlikler yaptık. Sevgi hocam benim yarı doktorumdu. Her kemoterapimden sonra arar, ‘Nasılsın, neredesin?’ diye sorardı. Arkadaşlarım da bana çok iyi davrandı. Kanser olduğumu, bu hastalığı atlattığımı bile anlamadan bugünlere geldim” dedi.

Hastalık sürecinde sosyal yaşamdan uzaklaşmamanın önemine değinen Çengel, kanserle mücadele eden kadınların kendilerine iyi gelecek uğraşlar edinmelerini ve evlerine kapanmamalarını önerdi.

“DARBUKAYA HER VURUŞUMDA ÖFKEMİ ATTIM”

Grubun bir başka üyesi Selma Kelam ise darbukayla kemoterapi gördüğü dönemde tanıştı. Psikoloğunun bir müzik aleti çalmasını önermesi üzerine ritim çalışmalarına başlayan Kelam, zamanla müziğin hayatının vazgeçilmez bir parçası olduğunu ifade etti.

Darbuka çalmanın kendisini psikolojik olarak rahatlattığını belirten Kelam, yaşadığı stres ve gerginliği müzik sayesinde azaltabildiğini dile getirdi.

Kelam, “Darbukaya her vuruşumda sinirimi, öfkemi attım. Eşime, arkadaşlarıma ya da herhangi birine karşı duyduğum öfke darbukayla gitti. Kendim için bir şeyler yaptım. Her Perşembe buradayız, birbirimize şifa oluyoruz. Değişik bir şey” diye konuştu.

Müziğin yanı sıra arkadaşlarıyla kurduğu bağın da kendisi açısından büyük önem taşıdığını belirten Kelam, grup sayesinde kendisine daha fazla zaman ayırmaya başladığını söyledi.

“ARKADAŞLARIMI EVLERİNE MUTLU GÖNDERİYORUM”

Grubun kurucusu Sevgi Eryavaş, çalışmaların temel amacının kadınlara moral vermek, onları sosyal hayatın içinde tutmak ve birlikte keyifli zaman geçirmelerini sağlamak olduğunu anlattı.

Ritim grubunun yalnızca kanserle mücadele eden kadınlardan oluşmadığını vurgulayan Eryavaş, her insanın günlük yaşamın sorunlarından uzaklaşmaya ve kendisini mutlu edecek etkinliklere ihtiyaç duyduğunu ifade etti.

Eryavaş, “Böyle bir grubu sadece hastalıkla ilişkilendirmeyelim. Herkesin eğlenmeye ihtiyacı var. Her hafta burada toplanıyoruz. Burası bizim için gerçek anlamda bir tedavi merkezi gibi oldu. Kanser oldum diye kimse evine kapanmasın, dertlenmesin. Burada oyunlarla, kahkahalarla akşamı geçiriyoruz. Arkadaşlarımı evlerine mutlu gönderiyorum” ifadelerini kullandı.

Kadınların birbirleriyle güçlü arkadaşlıklar kurduğunu belirten Eryavaş, çalışmalar sırasında hem duygusal anlar yaşandığını hem de bol bol eğlenildiğini söyledi.

“KANSER BANA GÜZEL BİR PENCERE AÇTI”

Geçirdiği hastalığın hayata bakışını değiştirdiğini anlatan Eryavaş, kanserle mücadelesinden önce kendi isteklerini ve mutluluğunu yeterince önemsemediğini fark ettiğini belirtti.

Tedavi sonrasında kendisine daha fazla zaman ayırmaya başladığını ifade eden Eryavaş, müziğin hayatına kattığı olumlu duyguları başka insanlarla da paylaşmak istediğini söyledi.

Eryavaş, “Kanser bana güzel bir pencere açtı. Kendim için bir şey yapmayı bilmiyormuşum. Şimdi kendime yatırım yapıyorum, kendimi mutlu ediyorum. Müzik gerçekten çok iyi, hele ritim. O tınılar deniz dalgası gibi yayılıp gidiyor. Hepimize iyi geliyor” dedi.

Edirne’de “Sevgili Günebakanlar” adı altında bir araya gelen 80 kadın, darbukanın ritmiyle dostluklarını pekiştirirken birbirlerine umut olmaya devam ediyor.

Kanseri yenmiş kadınlar deneyimleriyle tedavisi süren arkadaşlarına cesaret verirken, birlikte yapılan çalışmalar kadınların günlük yaşamın sıkıntılarından uzaklaşmasına yardımcı oluyor.

Kimi zaman kahkahaların yükseldiği, kimi zaman duygusal anların yaşandığı buluşmalar, grubun üyeleri için haftanın en özel zamanlarından birine dönüşüyor.

Sevgi Eryavaş’ın kendi yaşam mücadelesinden doğan bu dayanışma hareketi, kadınların zorluklar karşısında yalnız olmadıklarını hissetmelerini sağlıyor. Edirne’de darbukalarını aynı ritimde buluşturan kadınlar, müzik aracılığıyla dostluğun, paylaşmanın ve hayata tutunmanın önemini ortaya koyuyor.